Σου απευθύνομαι. Και σίγουρα θα ενοχλείται η ισχυρογνώμων σιωπή σου που ανακατεύομαι στα προσωπικά σας. Αλλά την εκλαμβάνω σα σημάδι πως υπάρχεις και θέλω να την κάνω να το ομολογήσει. Για το καλό και των δυο σας και για το δικό μου καλό προπάντων
επειδή, σαν αισιόδοξα έντρομη που είμαι, καλλιεργώ ότι η απουσία μπορεί να είναι ένα τρικ της προσωρινότητας, μια χωρατατζού παραλλαγή της παρουσίας -ποιος είπε ότι δε χωράνε αστεία στο θάνατο
σου απευθύνομαι άλλωστε μετά τη σφυγμομέτρηση που έδειξε τη διαχρονικότητα της ποίησής σου να προηγείται της λησμοσύνης με μεγάλο ποσοστό.
Αρα υπάρχεις.
Από πού συγκέντρωσα γνώμες που ανέδειξαν σε νικητή αυτό το συμπέρασμα;
Από τους νέους φυσικά, από το επίμονο, συγκινητικό ενδιαφέρον τους, πότε θα επανεκδοθούν τα ποιήματά σου.
Αρα υπάρχεις.
