Μπορεί να μην ήταν το παιδικό του όνειρο να γίνει ηθοποιός, να περιπλανήθηκε σε διάφορα μονοπάτια της τέχνης, ωστόσο η επιλογή του να ασχοληθεί με την υποκριτική στάθηκε τελικά η πιο ορθή, αφού το θέατρο και γενικότερα η τέχνη της υποκριτικής, κέρδισε έναν πολύ σπουδαίο ηθοποιό.
Ένας άνθρωπος ήπιων τόνων σε ότι αφορά τη ζωή του έξω από την εργασία του, ωστόσο, με ισχυρή παρουσία τόσο σε σημαντικές θεατρικές παραστάσεις όσο και στην τηλεόραση.
Ο Γιάννης Δρίτσας, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της γενιάς του, μιλά για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, σε μια αποκλειστική συνέντευξη.
Από φυσικοθεραπευτής, χορευτής, φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών στη Θεσσαλονίκη. Αν μην τι άλλο υπήρχε κάτι το καλλιτεχνικό σε εσένα. Τελικά μήπως στην υποκριτική βρήκες την απόλυτη καλλιτεχνική έκφραση;
Νομίζω απλώς οτι βρήκα έναν τρόπο παραγωγικής
επικοινωνίας.
Έπειτα και η υποκριτική. Θεωρείς πώς ένας ηθοποιός με
εμπειρία στο θέατρο, ίσως έχει μια διαφορετική οπτική για τον τρόπο δράσης και
οπτικής ενός έργου, από την πλευρά του σκηνοθέτη;
Ο ηθοποιός και ο σκηνοθέτης συμμετέχουν στα δρώμενα
έχοντας διαφορετική γωνία παρατήρησης. Ως εκ τούτου είναι πολύ πιθανό να
υπάρχει απόκλιση μεταξύ τους ως προς την ερμηνεία και τη διαχείρηση του
εγχειρήματος.
Σε μια εποχή κρίσης για την κοινωνία, οφείλει η τέχνη και
οι καλλιτέχνες να σταθούν ως ανάχωμα, σε ότι δύσκολα βιώνουμε;
