Ο τραγουδοποιός Βασίλης Μπαμπανιάρης μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Η Βρετανίδα συγγραφέας Ρεβέκκα Ουέστ είχε πει ότι η μουσική είναι κατηγορηματική, τόσο που είναι πολύ σίγουρη για τις αξίες που εκφράζει. Και όλο αυτό βρίσκει πραγματικά εφαρμογή, στο Βασίλη Μπαμπανιάρη. Μέσα από την απλότητά τους, τα τραγούδια του Βασίλη, εκφράζουν τα πιο βαθιά συναισθήματα. Τόσο η μουσική, όσο και οι στίχοι έχουν μια απίστευτη δυναμική που σε κάνουν να νιώθεις. Άλλωστε ο καλλιτέχνης πετυχαίνει το σκοπό του, όταν με το έργο του μπορεί να κάνει τον ακροατή ή το θεατή να ταυτιστεί μαζί του. Με σπουδές πάνω στη μουσική, ο Βασίλης από μικρός είχε αποφασίσει με τι θα ασχοληθεί. Η πρώτη δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Μονόγραμμα", κυκλοφόρησε το 2009 και έτυχε μεγάλης αποδοχής. Η δεύτερη είχε τίτλο "Δεν ανήκω εδώ" που ενθουσίασε . Μέσα στο 2016 αναμένεται και η τρίτη του δισκογραφική δουλειά. Από τις απαντήσεις του Βασίλη, διαφαίνεται εύκολα η καλλιέργεια και η πνευματικότητα του, συστατικά που όταν αναμειγνύονται με το ταλέντο, τότε ολοκληρώνουν τον καλλιτέχνη ως προσωπικότητα. Ευχαριστώ πολύ ο Βασίλη για την όμορφη συζήτηση που είχαμε.

"Η τέχνη βάζει τις βάσεις στο πνεύμα να αναπτυχθεί, να ξεκλειδώσει και να διευρύνει το πεδίο αντίληψης του σύμπαντος"

Ποιες ήταν οι μουσικές επιρροές και πως αυτές διαμόρφωσαν το μουσικό σου χαρακτήρα, τόσο ως συνθέτη όσο και ως στιχουργό;

Οι μουσικές επιρροές μου είναι ετερόκλητες μεταξύ τους όπως θεωρώ πως πρέπει να είναι για τον κάθε έναν που ασχολείται με τη μουσική. Με καθηλώνει ακόμα και τώρα η φωνή του Κώστα Χατζή, όπως και του Νίκου Ξυλούρη, ενώ ο λόγος που θέλησα να πιάσω μια κιθάρα στα χέρια μου και να τραγουδήσω ήταν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και ο Bruce Springsteen. Αμφότεροι κατείχαν σημαντικό χώρο στους τοίχους του παιδικού μου δωματίου…

Συνθετικά θαυμάζω απεριόριστα τον Μάνο Χατζιδάκι, το Μάνο Λοΐζο το Μίκη Θεοδωράκη και το Βασίλη Τσιτσάνη.

Θαυμάζω επίσης απεριόριστα καλλιτέχνες και συγκροτήματα όπως οι Pink Floyd, οι Doors και οι Led Zeppelin  που μου άνοιξαν δρόμους που δεν είχα φανταστεί ότι υπήρχαν…Όλοι οι προαναφερθέντες παιδικοί και εφηβικοί μου ήρωες με πήραν από το χέρι και μου έδειξαν ένα μαγικό κόσμο πλασμένο από νότες, πάθος και αλήθεια. Και μου κρατούν συντροφιά ακόμα και τώρα και μάλλον για πάντα.

Έχεις κάνει σημαντικές σπουδές πάνω στη μουσική. Ήταν μια επιλογή να ασχοληθείς με τη μουσική ή προέκυψε στην πορεία;

Ο τραγουδοποιός Βασίλης Μπαμπανιάρης σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Σε λίγες ημέρες, ο τραγουδοποιός Βασίλης Μπαμπανιάρης,

Ο δημοφιλής συνθέτης και τραγουδιστής Ανδρέας Τσουκαλάς μιλά αποκλειστικά στον Άκη Παρισιάδη

Ο Ανδρέας Τσουκαλάς έχει ντύσει με τη μουσική του, πολλά από τα όνειρά μας. Υπήρξε παρόν με τα τραγούδια του σε κάθε χαρούμενη στιγμή, αλλά στάθηκε και στήριγμα σε στιγμές πόνου, με τα λόγια στους στίχους του. Το θεωρώ έναν από τους μελωδικότερους συνθέτες της γενιάς του. Η φωνή του ιδιαίτερη και άμεσα αναγνωρίσιμη. Οι στίχοι του μεγαλοπρεπείς μέσα στην απλότητά τους. Κάθε τραγούδι του και μια ιστορία, δοσμένη με τα πραγματικά συστατικά της τέχνης. Χωρίς περιττά φτιασίδια και πάντα με αξιόλογη έμφαση στο μέτρο, ο Ανδρέας Τσουκαλάς μέσα από τη μουσική του κατάφερε να εισχωρήσει και να μείνει στη συνείδησή μας ως ένας αξιόλογος καλλιτέχνης. Αλλά όχι μόνο αυτό.Είναι και ένας σπουδαίος άνθρωπος, με ορθό λόγο και με έναν μοναδικό τρόπο να εκφράζει την άποψη του. Όπως θα γίνεται και φανερό από τις απαντήσεις του, η μόρφωσή του και η πνευματική του καλλιέργεια είναι παραπάνω από εμφανής. Οι εκφράσεις και τα νοήματα που βγαίνουν από το μυαλό, αλλά και από την καρδιά του είναι πάντοτε ωφέλιμες και χρήσιμες και σε βάζουν στη διαδικασία μιας περαιτέρω σκέψεις και προβληματισμού. Ο Ανδρέας Τσουκαλάς δηλώνει παρόν, τόσο με τις καλλιτεχνικές του δημιουργίες όσο και με τις απόψεις του. Άλλωστε πώς μπορούσε να γίνει αλλιώς;      

"Η ψυχή μας τρέφεται 

από κάθε μορφή τέχνης"

Ας ξεκινήσουμε με το παρόν. Τι κάνει σήμερα ο Ανδρέας Τσουκαλάς;

Ο Ανδρέας Τσουκαλάς  κάνει και σήμερα ό,τι θα έκανε κάθε εκ πεποιθήσεως δημιουργικός και αισιόδοξος άνθρωπος… ευθυγραμμίζεται με την κάθε χρονική στιγμή σεβόμενος τη ροή του χρόνου, συνειδητοποιεί την εξέλιξη των πραγμάτων,  αποδέχεται τις επιδράσεις των εκάστοτε νέων συνθηκών, «ζυγίζει» τα νέα δεδομένα όπως διαμορφώνονται σε κάθε χρονική περίοδο, αναβαθμίζεται, και όποτε χρειάζεται επανακαθορίζει το πεδίο δράσης του στον τομέα που έχει ορίσει τον εαυτό του να υπηρετεί. Πάντοτε όμως, μεταφέρει μαζί του στο παρόν τις αποσκευές του… παρελθόντος του,  δηλαδή το προσωπικό του έργο, την προσωπική του ιστορία και τα… κειμήλια της ψυχής του! Άλλωστε, θεωρώ ότι το παρόν δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας συνεχής βηματισμός προς την κατεύθυνση του μέλλοντος… και το παρελθόν, μέσα από το παρόν, δημιουργεί το μέλλον.  Και αν θες να μιλήσουμε λίγο πιο… γήϊνα και πρακτικά, εξακολουθώ και σήμερα να υπηρετώ την μουσική, σε πείσμα των… χαλεπών καιρών για την δισκογραφία –και όχι μόνον, και σε χρονικό σημείο όπου η Μουσική (δισκογραφική) βιομηχανία , όπως την ξέραμε, έχει καταρρεύσει με… πάταγο! Μέσα από την ιδιότητά μου, ως μουσικός περισσότερο,  δραστηριοποιούμαι, όπως πάντα, στον τομέα της συγγραφής τραγουδιών (σύνθεση και στίχους), αλλά και στον τομέα της ενορχήστρωσης και της καλλιτεχνικής επιμέλειας παραγωγής, όπου έχω… ειδικότητα στο να βοηθάω νέα παιδιά που έχουν, κατά την προσωπική μου άποψη, τις περγαμηνές να υπηρετήσουν τον χώρο με αξιώσεις. Επίσης, δεν έχω πάψει να γοητεύομαι από τις  Live εμφανίσεις, και έχω τις προθέσεις εφέτος, μετά από αρκετά μεγάλη, αν και ηθελημένη διακοπή, να επαναλάβω ένα πρόγραμμα εμφανίσεών μου σε όλη την Ελλάδα, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος! 

Από το πλούσιο βιογραφικό σου αξιοσημείωτο είναι η πλούσια κατάρτιση που έχεις αποκτήσει στον τομέα της μουσικής παραγωγής και στο marketing. Βλέπεις να υπάρχει ταλέντο στους νέους ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική; Και ποιος είναι ο σωστός τρόπος προώθησης αυτών των ταλέντων, ώστε να μη «χαθούν» στην πορεία;

Η ηθοποιός και συγγραφέας Γωγώ Ατζολετάκη μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Η Γωγώ Ατζολετάκη είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα. Η παρουσία της στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση είναι σημαντική. Ήδη από το 1982 απέκτησε το δικό της θίασο και συμμετείχε σε αξιόλογες παραγωγές και άφησε έντονο το στίγμα της στα καλλιτεχνικά δρώμενα. Σημαντική στιγμή το βραβείο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στην ταινία του Ερμή Βελόπουλου "Το κλειστό παράθυρο".

Πολυγραφότατη, εργάστηκε ως αρθρογράφος σε διάφορες εφημερίδες, αλλά και ως κειμενογράφος σε ραδιόφωνα. Η πένα της και ο τρόπος γραφής της άμεσα αναγνωρίσιμος, συνέγραψε αρκετά βιβλία, εμβαθύνοντας στην ψυχολογία του ανθρώπου, στα σύγχρονα προβλήματα, με αμεσότητα στον τρόπο παρουσίασης των ηρώων και φυσικότητα στους διαλόγους.

Εκτός από την έντονη πνευματική και καλλιτεχνική της δράση, εκτός κι ότι μένει για πάντα όμορφη και γοητευτική -είχε στεφθεί Σταρ Ελλάς το 1971- η γλυκύτητα στην ψυχή της εκφράζεται και με το κοινωνικό της έργο. Ιδρύτρια και ψυχή της Δράσης Αλληλεγγύης ΦΙΛΟKOSMOS, βοηθά τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται την υποστήριξή μας. 

Θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τη Γωγώ Ατζολετάκη για τη συζήτησή μας, που μου έδωσε τη χαρά να συνομιλήσουμε και να γνωρίσω καλύτερα μια τόσο αξιόλογη γυναίκα!    

"οι άνθρωποι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, νιώθουν την ανάγκη να σπάσουν τα στεγανά μιας ασφυκτικής καθημερινότητας. Κι η τέχνη είναι το πιο σίγουρο όπλο έκφρασης" 

Έχεις μια σημαντική παρουσία στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Αν γυρίσουμε λίγο πίσω, την πρώτη ημέρα που περνούσες το κατώφλι της Δραματικής Σχολής Αθηνών, ποια όνειρα που είχες τότε έχουν πραγματοποιηθεί και ποια είναι αυτά που περιμένουν να πραγματοποιηθούν, στο χώρο της υποκριτικής; Ίσως κάποια συνεργασία, κάποιος ρόλος που θα ήθελες να υποδυθείς.

Α… τα όνειρα από τα χρόνια της Δραματικής Σχολής, αλλά και αργότερα, θα μπορούσαν να γεμίσουν ολόκληρο τόμο. Όμως πιο πάνω απ’ τα όνειρα –και πιο καταλυτική– ήταν η ασίγαστη δίψα μου. Δίψα για εμπειρίες, για γνώση, για κατακτήσεις. Έχω υπάρξει ιδιαίτερα φιλόδοξο άτομο. Και πάλεψα σκληρά για τις φιλοδοξίες μου. Πάντα με υγιείς και έντιμες προσεγγίσεις… Δούλεψα πολύ –πάρα πολύ− δεν άφηνα τίποτα στην τύχη… Κι ακόμα εξακολουθώ να δουλεύω με το ίδιο πάθος.

Κάνοντας μια αναδρομή, δεν νομίζω να έπαιξα τους ρόλους που ονειρεύτηκα στην πρώτη μου νεότητα. Δεν έφτασα όλους τους στόχους μου. Όμως με την ωριμότητα, που ήρθε με τα χρόνια, κατάλαβα πως δεν έχει και τόση σημασία «ποιους» ακριβώς ρόλους θα παίξεις. Και το λέω αυτό, γιατί υπάρχουν συνάδελφοι που, θάλεγε κανείς, πως κάνουν «συλλογή ρόλων». Για να επαίρονται μετά : «έπαιξα και τούτο, έπαιξα και τ’ άλλο»… Τώρα πια πιστεύω πως κάθε ρόλος έχει τις δικές του απαιτήσεις και τη δική του μαγεία.

Όχι, για το μέλλον δεν κάνω όνειρα. Ούτε κυνηγώ πράγματα σε επαγγελματικό επίπεδο. Αν προκύψει μια καλή πρόταση, ασφαλώς και θα την αποδεχθώ. Με μεγάλη χαρά. Όμως οι καλές επαγγελματικές προοπτικές σπανίζουν πλέον. Οπότε δεν με βλέπω να ερμηνεύσω κάτι που ν’ αξίζει τον κόπο – όχι σύντομα τουλάχιστον.

Σήμερα, υπάρχει ταλέντο στο χώρο της υποκριτικής από τους νέους ανθρώπους και πώς μπορεί να διοχετευθεί σε αυτήν τη δύσκολη εποχή που ζούμε;

Ο ηθοποιός Γιάννης Δρίτσας μιλά στον Άκη Παρισιάδη, σε μια αποκλειστική συνέντευξη.

Μπορεί να μην ήταν το παιδικό του όνειρο να γίνει ηθοποιός, να περιπλανήθηκε σε διάφορα μονοπάτια της τέχνης, ωστόσο η επιλογή του να ασχοληθεί με την υποκριτική στάθηκε τελικά η πιο ορθή, αφού το θέατρο και γενικότερα η τέχνη της υποκριτικής, κέρδισε έναν πολύ σπουδαίο ηθοποιό.
Ένας άνθρωπος ήπιων τόνων σε ότι αφορά τη ζωή του έξω από την εργασία του, ωστόσο, με ισχυρή παρουσία τόσο σε σημαντικές θεατρικές παραστάσεις όσο και στην τηλεόραση.
Ο Γιάννης Δρίτσας, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της γενιάς του, μιλά για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, σε μια αποκλειστική συνέντευξη.

Από φυσικοθεραπευτής, χορευτής, φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών στη Θεσσαλονίκη. Αν μην τι άλλο υπήρχε κάτι το καλλιτεχνικό σε εσένα. Τελικά μήπως στην υποκριτική βρήκες την απόλυτη καλλιτεχνική έκφραση;

Νομίζω απλώς οτι βρήκα έναν τρόπο παραγωγικής επικοινωνίας. 

Έπειτα και η υποκριτική. Θεωρείς πώς ένας ηθοποιός με εμπειρία στο θέατρο, ίσως έχει μια διαφορετική οπτική για τον τρόπο δράσης και οπτικής ενός έργου, από την πλευρά του σκηνοθέτη;

Ο ηθοποιός και ο σκηνοθέτης συμμετέχουν στα δρώμενα έχοντας διαφορετική γωνία παρατήρησης. Ως εκ τούτου είναι πολύ πιθανό να υπάρχει απόκλιση μεταξύ τους ως προς την ερμηνεία και τη διαχείρηση του εγχειρήματος.

Σε μια εποχή κρίσης για την κοινωνία, οφείλει η τέχνη και οι καλλιτέχνες να σταθούν ως ανάχωμα, σε ότι δύσκολα βιώνουμε;

Αναδημοσίευση συνέντευξης του Άκη Παρισιάδη

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο ximairianarki.blogspot.gr

Τον Άκη Παρισιάδη τον γνώρισα το 2005, όταν ο ίδιος δημοσιογραφούσε στην Αθήνα ως ανταποκριτής μιας τοπικής εφημερίδας του Νομού Πιερίας. Συχνάζαμε σε ένα καλλιτεχνικό στέκι, που δεν υπάρχει πια, και παρά τη διαφορά στην ηλικία μας, περίπου μια δεκαπενταετία (δεκάξι για την ακρίβεια) είχα παρατηρήσει από τότε, τις σπινθηροβόλες εκρήξεις της δημιουργίας να τον περιτριγυρίζουν. 

Σήμερα το συναντώ, έπειτα από αρκετά χρόνια, με μια ακόμα ιδιότητα: Αυτήν του συγγραφέα. Δε με εξέπληξε η είδηση ότι ο Άκης εξέδωσε βιβλίο. Αντίθετα επιβεβαίωσε την πεποίθησή μου ότι θα το έπραττε. Αποφάσισα λοιπόν, με την έναρξη του νέου κύκλου της Χιμαίρ(ι)ας Νάρκης να κάνουμε μια συζήτηση και όχι ακριβώς συνέντευξη, έτσι ώστε να έχουν οι αναγνώστες του ιστολογίου τη δυνατότητα να γνωρίσουν ένα νέο άνθρωπο με καλλιτεχνικές ανησυχίες. 

Βρεθήκαμε στο Ναύπλιο και πραγματοποιώντας τον περίπατό μας στο λιμάνι και στην παλιά πόλη, κάναμε και τη συζήτησή μας:

 "η σχέση του δημιουργού με την τέχνη 

είναι πάντοτε συγκρουσιακή"

Να λοιπόν, που βρισκόμαστε μετά από τόσα χρόνια.

Είναι και για μένα μεγάλη χαρά.

Δε θέλω να με παρεξηγήσεις. Πάντα σε σκεφτόμουν, αλλά αφορμή για να επικοινωνήσω μαζί σου ήταν η έκδοση του βιβλίου.

Το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό. Όπως είπα και στην παρουσίαση του βιβλίου μου που έγινε στην Κατερίνη, η τέχνη έχει τη δυνατότητα να κοινωνικοποιεί. Να φέρνει κοντά άγνωστους ανθρώπους με διαφορετικές κατευθύνσεις και να ταυτίζονται στο σημείο αναφοράς που δημιουργεί η τέχνη ή στη δική μας περίπτωση να κάνει δύο παλιούς φίλους να ξανασυναντηθούν.

Πάμε λίγο πίσω στο χρόνο. Σε γνώρισα ως δημοσιογράφο και διαπίστωσα από τη δουλειά σου ότι είσαι ένας καλός δημοσιογράφος. Υπάρχει δυνατή ακόμα αυτή η ιδιότητα μέσα σου;

Δεν ένιωσα ποτέ δημοσιογράφος με τη στενή έννοια του όρου. Παρότι έκανα αρκετά ρεπορτάζ, είχα πολλές αποκλειστικότητες και έκανε συνεντεύξεις με αξιόλογες προσωπικότητες δεν αισθάνθηκα να με κυριεύει αυτή η ιδιότητα. Έκανα κάτι που μου άρεσε κι επειδή συνοδευόταν και με τη διαδικασία της γραφής, αυτό το έκανε ακόμα πιο συναρπαστικό. 

Μπορώ να διαβεβαιώσω κι εγώ πως οι αποκλειστικότητες ειδικά στις συνεντεύξεις ήταν σημαντικές, ειδικά για έναν πολύ νεαρό τότε άνθρωπο, ούτε είκοσι ετών και μάλιστα σε για λογαριασμό μιας μικρής επαρχιακής εφημερίδας. Από ποια ηλικία άρχισες να γράφεις; Εννοώ κάποιο ποίημα, κάτι πιο λογοτεχνικό.

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιάννης Καλατζόπουλος μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Ο Γιάννης Καλατζόπουλος από πολύ μικρός βρέθηκε στο θέατρο, δίπλα στους σημαντικότερους δασκάλους και σκηνοθέτες όπως τον Αλέξη Μινωτή, τον Κάρολο Κουν, το Βασίλη Διαμαντόπουλο και το Ντίνο Δημόπουλο. Ως ηθοποιός έχει παίξει στους αξιολογότερους θιάσους και η προσφορά του στο Εθνικό Θέατρο και στο Κρατικό Βορείου Ελλάδας είναι αξιοθαύμαστη. Σκηνοθέτησε πάνω από εξήντα παραστάσεις, πάντα με το πιο ακριβές αισθητικό κριτήριο, σεβόμενος και τους συνεργάτες του, αλλά και τους θεατές.
Εκτός από ένας γνήσιος καλλιτέχνης, με αυξημένη την κοινωνική του ευαισθησία, είναι και ένας σημαντικός άνθρωπος, με ακαδημαϊκή μόρφωση -έχει αποφοιτήσει από τη Πάντειο και τη Νομική- που σήμερα η τέχνη, αλλά και η κοινωνία, χρειάζεται όσο ποτέ τις δημιουργίες του, αλλά και το μεστό λόγο του, που έχει την ικανότητα να αφυπνίζει και να προβληματίζει.
Με αφορμή την παράσταση "Του Κουτρούλη ο γάμος", που σκηνοθετεί ο ίδιος από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, είχαμε μια όμορφη συζήτηση, τόσο για τα διαχρονικά μηνύματα που περνά το ίδιο το κείμενο, όσο και για το ρόλο της τέχνης σήμερα.
Θα ήθελα πολύ να ευχαριστήσω τον κ. Γιάννη Καλατζόπουλο για την επικοινωνία μας και την άπειρη ευγένεια που τον διακατέχει.      

"η τέχνη είναι από τη φύση της 

μια κοινωνικά προσανατολισμένη δραστηριότητα"

Σκηνοθετήσατε το έργο του Αλέξανδρου Ρίζου-Ραγκαβή, «Του Κουτρούλη ο γάμος», για το ΚΘΒΕ. Με ποιον τρόπο προσεγγίσατε το κείμενο και ποια νοήματα θέλατε να αναδείξετε περισσότερο;

Πρόκειται για ένα κείμενο υποδειγματικό, τόσο από την άποψη του περιεχομένου, των ιδεών που εκφράζει, όσο και από την άποψη της μορφής, του στυλ, της λογοτεχνικής του αξίας. Το προσέγγισα με μεγάλη προσοχή και σεβασμό –με ευλάβεια θα έλεγα. Είναι γεγονός ότι ο Ραγκαβής χρησιμοποίησε στην εποχή του μια γλώσσα εξαιρετικά στιλπνή, λαμπερή και γοητευτική αλλά εντελώς ακατάληπτη –δυστυχώς-για τον σημερινό μέσο θεατή. Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που αποθαρρύνουν τους σκηνοθέτες να ανεβάσουν σήμερα το έργο. Προσπάθησα επομένως να φανταστώ πώς θα το έγραφε ο Ραγκαβής αν ζούσε τώρα. Δύσκολη δουλειά. Έπρεπε να βρω τις αντίστοιχες λέξεις, χωρίς να πειράξω την μουσικότητα, την μελωδικότητα του κειμένου, και βέβαια χωρίς να αλλοιωθούν ούτε στο ελάχιστο τα νοήματα. Στα οποία δεν έκανα… επιλογή. Θεώρησα έντιμο να τα φωτίσω όλα, όχι μόνο από σεβασμό στην θέληση του συγγραφέα αλλά και γιατί πιστεύω ότι όλα παραμένουν ενδιαφέροντα και χρήσιμα για τους θεατές.

Αν και το συγκεκριμένο θεατρικό έχει γραφτεί το 1845, μοιάζει να είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ;

Η ηθοποιός Ηλιάνα Μαυρομάτη μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Η Ηλιάνα Μαυρομάτη ανήκει στη νέα γενιά των Ελλήνων ηθοποιών. Και ήδη έχει ξεχωρίσει. Δεν είναι μόνο επειδή έχει συμμετάσχει σε αξιολογότατες θεατρικές παραγωγές, δεν είναι γιατί η παρουσία της στη σκηνή και ο τρόπος που υποδύεται τους ρόλους της εκφράζεται με αμεσότητα, χάρη στο ανεξάντλητο ταλέντο της. Πάνω απ' όλα είναι το γεγονός ότι η προσωπικότητά της είναι πολύ έντονη. Ο λόγος της συγκροτημένος, γεμάτος από βαθιά νοήματα που σε βάζει στη διαδικασία του προβληματισμού και της σκέψης. Το μέλλον της φαντάζει ακόμα πιο ιδανικό και όλες οι επιτυχίες είναι πλέον μπροστά της. Άξιο αναφοράς η υποψηφιότητα της για το θεατρικό βραβείο "Μελίνα Μερκούρη" του 2015.                                     

"όσο κανείς προσπαθεί να αποπολιτικοποιήσει την τέχνη τόσο χάνει τη σχέση με το κοινό" 

 

 Πριν από λίγες ημέρες τελείωσαν οι παραστάσεις της «Μεγάλης Χίμαιρας». Ποια είναι αυτά που αποκόμισες από τους συνεργάτες σου, το ίδιο το κείμενο και τον κόσμο που έσπευσε να χειροκροτήσει μια τόσο αξιόλογη προσπάθεια; Θα συνεχίσετε και το χειμώνα;

Η Μεγάλη Χίμαιρα αποτέλεσε μια όμορφη εμπειρία μιας και είχε πολύ μεγάλη αποδοχή από το κοινό και πάντα για έναν ηθοποιό είναι ζητούμενο αυτό που κάνει να αφορά όσο το δυνατόν περισσότερο τους θεατές. Είναι μιας μορφής αποζημίωση για τον κόπο και την ψυχική και σωματική κατάθεση. Ταυτόχρονα ήταν ενδιαφέρουσα η τριβή με το έργο του Καραγάτση. Η παράσταση θα συνεχιστεί του χρόνου με νέα διανομή. Προσωπικά θα είμαι πια σε καινούρια μονοπάτια καλλιτεχνικά τον χειμώνα. 

Όλοι μας λίγο ή πολύ κατά τη διάρκεια της ζωής μας βρεθήκαμε να κυνηγάμε μια μεγάλη χίμαιρα, κάτι που μοιάζει άπιαστο ή ανεκπλήρωτο. Ανήκεις στους ανθρώπους που έρχεσαι αντιμέτωπη με χίμαιρες, με το ανέφικτο ή προτιμάς να κινείσαι σε μια πιο ρεαλιστική τροχιά;

Η ηθοποιός Έλενα Μιχαήλ μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Η Έλενα Μιχαήλ, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική ήδη από το λύκειο, όταν η πρώτη που εντόπισε την κλίση της ήταν η φιλόλογός της. Παράλληλα με τις σπουδές της στη Γαλλική φιλολογία, φοίτησε και στη σχολή Θεοδοσιάδη, οπού ανέπτυξε το έμφυτο ταλέντο της. Ξεκίνησε να δουλεύει σε παραγωγές της τηλεόρασης, μόλις από το δεύτερο μήνα που βρισκόταν στη σχολή. Έχει παίξει σε πολλά σίριαλ και έχει στο ενεργητικό της πάνω από 40 ταινίες και βιντεοταινίες και πολλές θεατρικές παραστάσεις. Ξεχώριζε αμέσως, τόσο από τη δροσερή της παρουσία, όσο και από την αμεσότητα που προσέγγιζε τους ρόλους.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και για τέσσερα χρόνια υπήρξε στην επιτροπή Θεατρικών Μαθητικών Αγώνων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας. Ίδρυσε τη "Διαχρονική Σκηνή", μια αξιοσημείωτη κίνηση τέχνης και πολιτισμού, όπου ανέβασε αξιόλογα έργα, όλα κάτω από τη δική της εποπτεία και καθοδήγηση. Μπορεί τον περασμένο χειμώνα να απείχε από τα θεατρικά δρώμενα, όμως τον επόμενο δηλώνει ηχηρά το παρών της.

Την ευχαριστώ πολύ για την άμεση ανταπόκρισή της για συνέντευξη και λόγω της ημέρας, είναι τα γεννέθλιά της σήμερα, εύχομαι πάντα να είναι δημιουργική, με υγεία και αποφασιστικότητα!    

"η συμβουλή στους νέους που θέλουν να γίνουν ηθοποιοί είναι να σπουδάσουν και κάτι άλλο 

για την επιβίωσή τους"

Σε ποια ηλικία αποφασίσατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε με την υποκριτική; Είχατε την υποστήριξη από το περιβάλλον σας;

Αποφάσισα να ασχοληθώ με την υποκριτική από το λύκειο ακόμη όπου διάβαζα αρχαία τραγωδία και ποίηση σαν να ήταν θεατρικό έργο. Eκεί η φιλόλογος μου μου είχε πει να μην ασχοληθώ με τίποτα άλλο, παρά μόνο με την υποκριτική. Ο μπαμπάς όμως ήταν Μανιάτης και έπρεπε να σπουδάσω οπωσδήποτε και κάτι άλλο. Αφού λοιπόν είχα ξεκινήσει τις σπουδές μου στην γαλλική φιλολογία, έδωσα και εξετάσεις στο εθνικό και πέρασα. Στις τελικές εξετάσεις με έκοψαν στο τραγούδι. Έτσι έδωσα εξετάσεις και πέρασα στη σχολή Θεοδοσιάδη. Ήταν τοπ τότε. Ξεκίνησα να δουλεύω από τον δεύτερο μήνα της σχολής πρώτα τηλεόραση και μετά θέατρο. Δεν με βοήθησε κανείς, γιατί μετά από κάθε δουλειά είχα ήδη κλείσει την επομένη, έτσι δουλεύαμε τότε αν αξίζαμε.

Υπήρξες ιδρύτρια της "Διαχρονικής Σκηνής". Πες μας λίγα λόγια γι' αυτήν την κίνηση;

Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μαλισσόβας μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Ο Δημήτρης Μαλισσόβας είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων. Δηλώνει όμως ισχυρά την παρουσία του με τις καλλιτεχνικές του δημιουργίες. Χαρακτηριστικό στα έργα που ανεβάζει είναι το μέτρο, το ήθος, η ποιότητα και ο σεβασμός που προβάλλει προς τον ίδιο το θεατή. Οι μουσικοχορευτικές του παραστάσεις, που σε πολλές έχει υπογράψει και τα κείμενα, έχουν φέρει ένα ρεύμα ανανέωσης στο ελληνικό θέατρο, που χωρίς περιττούς πειραματισμούς, δίχως υπερβολές το αποτέλεσμα έχει πάντοτε την ανώτερη καλλιτεχνική αξία. Πλέον κάθε νέα του δουλειά την αναμένουμε με πολύ αγωνία, καθώς με όσα έχει δείξει μέχρι σήμερα, ο Δημήτρης Μαλισσόβας κατατάσσεται στους πιο επιτυχημένους σκηνοθέτες της γενιάς του.

 "σκοπός στο θέατρο είναι η αλήθεια, όποια κι αν είναι αυτή"

 Θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη θεατρική παράσταση που είδες μικρός; Έχεις επηρεαστεί ή είχες κάποιο πρότυπο ως σκηνοθέτη Έλληνα ή ξένο;

Ήταν επιθεώρηση. Έχω σκόρπιες μνήμες από αυτή την παράσταση. Δεν θυμάμαι τον τίτλο, ούτε και όλους τους συντελεστές. Θυμάμαι τα φώτα, τα χρώματα, τα αρώματα, την μαγεία που είχαν τα παρασκήνια. Την Βλαχοπούλου με τεράστιες ψεύτικες βλεφαρίδες να πλέκει στο καμαρίνι της. Τα κορίτσια του μπαλέτου μισόγυμνα, να τρέχουν στους διαδρόμους. Τους ηθοποιούς να κάνουν καζούρα ο ένας στον άλλο. Ένας άλλος κόσμος! Ένας υπέροχος κόσμος!Δεν θυμάμαι καθόλου τους σκηνοθέτες σαν παιδί, μόνο τους ηθοποιούς. Αργότερα ανακάλυψα και θαύμασα πολλούς σκηνοθέτες. Από τον Μίνω Βολανάκη και τον Λευτέρη Βογιατζή πιο παλιά, ως τον Δημήτρη Παπαιωάννου και τον Γιάννη Κακλέα σήμερα. Όμως, το μεγάλο προβάδισμα στο θέατρο το έχει ο ηθοποιός. Χωρίς τον ηθοποιό δεν υπάρχει παράσταση. Μια άδεια σκηνή μόνο. 

Όταν γράφεις εσύ ένα θεατρικό σκέφτεσαι παράλληλα και πώς θα στήσεις την παράσταση ή η διαδικασία της γραφής είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι για σένα;

Η δημοφιλής ηθοποιός Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση ηθοποιού. Έχει το χάρισμα και το ταλέντο να ξεδιπλώνει και να φέρνει με ιδιαίτερη ευκολία τους ρόλους που ερμηνεύει στα δικά της μέτρα και να δίνει στο θεατή την κατανόηση, όσο περίπλοκος κι αν είναι ο χαρακτήρας που υποδύεται. Η παρουσία της στη σκηνή είναι επιβλητική και πάντα απαλλαγμένη από περιττές εκφράσεις και κινήσεις. Είναι μια καλλιτέχνις με πολύπλευρη προσωπικότητα, αφού εκτός από την υποκριτική, έχει και μια υπέροχη φωνή, που την καλλιεργεί συνεχώς. Αυτό που διαπίστωσα επιπλέον είναι πως η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου χειρίζεται άψογα την ελληνική γλώσσα και τα νοήματα που εκφράζει δίνει την ευκαιρία για περισσότερο συλλογισμό.Ευχαριστώ πολύ τη Μαρούσκα, για την όμορφη συζήτηση που είχαμε.    

"η τέχνη έχει τη μαγική δύναμη να διεγείρει το νου και το συναίσθημα"

Ας ξεκινήσουμε με την "Αντιγόνη" όπου συμμετέχεις και θα κάνει πρεμιέρα στις 28 του Ιούνη σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη. Πες μας λίγα λόγια για την παράσταση και πώς βιώνεις την πραγμάτωση του έργου μέσα από τις πρόβες;

Η Αντιγόνη είναι ένα από τα ωραιότερα κείμενα της παγκόσμιας δραματουργίας. Έργο βαθιά πολιτικό, για το αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου να εξεγείρεται διεκδικώντας την αξιοπρέπεια και την ελεύθερη βούληση. Ένα διαχρονικό σχόλιο στην αλαζονεία της εξουσίας. Η αναμέτρηση με τέτοια κείμενα είναι πάντα ιδιαίτερα δύσκολη με διαρκείς προκλήσεις. Έχουν όμως και μια μαγική απλότητα  τα κείμενα αυτά, μέσα στο μεγαλείο τους. Σαν όλες οι λύσεις για κάθε καινούργια πρόκληση να είναι εκεί μπροστά στα μάτια σου. Αρκεί απλώς να διαβάσεις το κείμενο. Στην δική μας Αντιγόνη που μου ανατέθηκε ο ρόλος της Ευρυδίκης, συζύγου του Κρέοντα, Ο σκηνοθέτης μας  Θέμης Μουμουλίδης με σεβασμό αλλά και τόλμη επιχειρεί μια πιο σύγχρονη ανάγνωση του έργου, με έμφαση στο ανθρώπινο στοιχείο, χωρίς να του αφαιρεί την ποιητική του διάσταση. Στήνει έτσι μια παράσταση που θεωρώ ότι αγγίζει και προβληματίζει τον σύγχρονο θεατή. Όπλα του η πολύ καλή, καινούργια μετάφραση της Παναγιώτας Πανταζή, η υπέροχη και άκρως θεατρική μουσική του Σταύρου Γασπαράτου και το απόλυτα εναρμονισμένο με την παράσταση εικαστικό πλαίσιο που δημιουργεί το σκηνικό και τα κοστούμια της Παναγιώτας Κοκκορού. Και φυσικά εμείς. Οι έντεκα  ηθοποιοί. Θα μου επιτρέψεις εδώ να πω πόσο χαρούμενη είμαι που συνυπάρχω σκηνικά με ανθρώπους που ειλικρινά θαυμάζω, παλαιότερους και νεότερους. Με προεξέχοντα τον κ. Νικήτα Τσακίρογλου (Κρέων. Το ταλέντο, την ευελιξία και την ζωντάνια του οποίου ειλικρινά ζηλεύω) και  να αναφέρω έναν έναν και ξεχωριστά τους υπέροχους συναδέλφους: Ιωάννα  Παππά (Αντιγόνη), Σταύρο Ζαλμά (Φύλακας/Άγγελος), Νίκο Αρβανίτη (Τειρεσίας)Λουκία Μιχαλοπούλου(Ισμήνη), Γιώργο Παπαπαύλου (Αίμων), Χρήστο Πλαϊνη (Εξάγγελος), Κώστα Βελέντζα, Μάνο Καρατζογιάνη και Γιώργο Νούση.  Μέσα στη διάρκεια των προβών λειτουργήσαμε όλοι συνθετικά και  απόλυτα δημιουργικά.

Ο Σοφοκλής θέτει ένα πανάρχαιο δίλημμα, στην Αντιγόνη, αυτό μεταξύ των νόμων τους κράτους και της άγραφης ηθικής της συνείδησης. Πώς αντιλαμβάνεσαι, ζώντας μέσα από την τέχνη του κειμένου, τη σύνδεση του νοήματος της τραγωδίας, με αυτό που βιώνει σήμερα ο σύγχρονος Έλληνας;

Η γνωστή ερμηνεύτρια Φιόνα Τζαβάρα μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Μεγάλωσε σε ένα αμιγώς καλλιτεχνικό περιβάλλον. Δε θα γινόταν διαφορετικά, με όλες τις προσλαμβάνουσες που δέχτηκε, να μην ανακάλυπτε από νωρίς την ταυτότητά της στην τέχνη. Το ταλέντο της ανεξάντλητο και πηγαίο. Οι σπουδές της και η κατάρτισή της σε υψηλό επίπεδο. Οι δυνατότητες της φωνής της απεριόριστες. Μοναδική στον τρόπο της ερμηνείας των τραγουδιών, η Φιόνα Τζαβάρα ανήκει στην κατηγορία των καλλιτεχνών που συνδυάζει με αρμονία την υψηλή τέχνη και την ισχυρή προσωπικότητα, τα συστατικά που κάνουν κάποιον να ξεχωρίζει. Άλλωστε η ίδια είναι και δημιουργός, αφού και συνθέτει και γράφει στίχους.
Τη θεωρώ μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες φωνές που διαθέτει σήμερα το ελληνικό τραγούδι και την ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που μου παραχώρησε.   

"η μουσική για μένα είναι η θεραπεία μου και η μεγαλύτερη αγκαλιά"

Γαλουγήθηκες σ' ένα περιβάλλον καθαρά καλλιτεχνικό. Ο παππούς ήταν ηθοποιός, ο πατέρας είναι τραγουδιστής και η μητέρα σου είναι ηθοποιός και τραγουδίστρια. Πώς επέδρασε ο καθένας τους ξεχωριστά, ώστε ν' ανακαλύψεις κι εσύ την καλλιτεχνική σου ταυτότητα;

Πολύ σωστά το αναφέρεις. Επέδρασε ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί! Ο παππούς μου έκανε το θέατρο να μοιάζει το ωραιότερο παιχνίδι. Μου μάθαινε ποιήματα όταν ήμουν μικρούλα, κάναμε αστείες γκριμάτσες και μου τόνωνε την αυτοπεποίθηση μου με πολλά αστεία! Η μητέρα μου είναι εκπληκτική χορεύτρια, τραγουδίστρια κ ηθοποιός! Μια τόσο έντονη γυναίκα που πάντα ήθελα να της μοιάσω. Ο πατέρας μου,ρομαντικός αναζητητής με την κιθάρα του κ τα μπελκάντο τραγούδια του. Νιώθω πολύ τυχερή που μεγάλωσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Ποιες ήταν οι μουσικές σου επιρροές; Και σήμερα, ποια είναι τα τραγούδια που προτιμάς να ακούς;

Ο Βασίλης Καΐλας μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Ταύτισε την παιδική του φυσιογνωμία με την ιστορία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου. Έπαιξε από πολύ μικρός, ξεκίνησε μόλις στα τέσσερά του, με τους μεγαλύτερους έλληνες ηθοποιούς που πλέον θεωρούνται ως κλασσικοί. Ερμήνευε τους ρόλους του σαν επαγγελματίας και είχε την ικανότητα να υπηρετεί με συνέπεια τόσο το δράμα όσο και την κωμωδία. 
Ο Βασίλης Καΐλας γαλουχημένος μέσα στο υγιές περιβάλλον της πραγματικής τέχνης του κινηματογράφου δε θα μπορούσε να μην ακολουθήσει αυτόν το δρόμο. Τίμησε επίσης και το θέατρο με το μεγάλο επίτευγμά του την ίδρυση του Παιδαγωγικού Επιμορφωτικού Θεάτρου, που απευθυνόταν ίσως στο κοινό με την πιο ακριβή κρίση: Αυτό των παιδιών.  

Πάντα ασυμβίβαστος, δεν έκανε ποτέ εκπτώσεις στην καλλιτεχνική του αισθητική, απλά και μόνο για να έχει δουλειά. Ο Βασίλης Καΐλας δεν είναι μονάχα ένας μεγάλος καλλιτέχνης, είναι κι ένας σπουδαίος άνθρωπος που ενδιαφέρεται και νοιάζεται για τα προβλήματα του σήμερα. Πάντα με την ίδια ευαισθησία και τον ίδιο αυθορμητισμό, όπως εκείνο παιδί, όπως αποτυπώθηκε μέσα από τα ασπρόμαυρα πλάνα, μιας άλλης ίσως πιο ρομαντικής εποχής.  

"οι καλλιτέχνες πάντα είχαν λόγο, όταν είχαν τη δυνατότηα και το βήμα να τον εκφράσουν"

Το 2013 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία σας με τίτλο «Ένα παιδί μετράει τα πλάνα». Ήταν η πρώτη σας λογοτεχνική απόπειρα; Πώς ήταν όλη η διαδικασία σε ένα δύσκολο είδος, όπως η αυτοβιογραφία, που ο συγγραφέας πρέπει να διαχειριστεί και κάποιες φορές, να «αντιμετωπίσει» τις αναμνήσεις του, συγκρίνοντας πάντα το παρόν στο οποίο ζει;
Το 2013 κυκλοφόρησε όχι η αυτοβιογραφία μου αλλά ένα λεύκωμα με τον τίτλο "ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΑ ΠΛΑΝΑ" που έχει κυρίως φωτογραφικό υλικό από το προσωπικό μου αρχείο. Ήταν αρκετά δύσκολο γιατί έπρεπε να πάω πίσω στις μνήμες του παιδιού Βασίλη Καΐλα και όχι του ενήλικα Βασίλη που θα μπορούσε να το διανθίσει με φιοριτούρες και μεταξωτές κορδέλες. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα πάντως προσπάθησα.

Θεωρείτε ότι ακόμα κι αν δε ερχόσασταν σε επαφή από τόσο μικρός με το περιβάλλον του κινηματογράφου, θα ακολουθούσατε το δρόμο της υποκριτικής;

Ο Τάσος Βουγιατζής μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Χαρακτηριστικά υπήρξαν τα στρογγυλά γυαλιά, το καπέλο και τα περίτεχνα σακάκια. Η φωνή του, η σύνθεση και οι στίχοι των τραγουδιών του έχουν τη μοναδικότητα που κάνει έναν καλλιτέχνη μεγάλο και ξεχωριστό. Ο Τάσος Βουγιατζής με απλότητα και απέριττο αυθορμητισμό μας έχει χαρίσει πολύ όμορφα τραγούδια. Αν και έχει χρόνια να κάνει μια προσωπική δουλειά, δηλώνει συνεχώς το παρόν στα καλλιτεχνικά δρώμενα, αφού δημιουργίες του έχουν ερμηνεύσει πολλοί και σημαντικοί τραγουδιστές. Υπήρξε ιδρυτής σε ένα από τα ιστορικότερα συγκροτήματα της ελληνικής μουσικής. "Ο Τάσος και οι Μασέλες του" μετά την επανένωσή τους είναι έτοιμοι για ένα νέο ταξίδι, που σκοπό έχουν να μας παρασύρουν σε εικόνες, συναισθήματα και φαντασία.Τον ευχαριστώ προσωπικά για την όμορφη συζήτηση που είχαμε! 

"ένα τραγούδι είναι διαχρονικό, όταν μέσα από αυτό εκφράζεται η Αλήθεια μας"

Σε μια προηγούμενη συζήτησή μας μου είχες πει ότι είσαι αυτοδίδακτος στη μουσική. Αυτό από μόνο του δεν είναι ένα ισχυρό κίνητρο, ώστε σε κάθε σύνθεσή σου να αναδεικνύεται ο αυθορμητισμός σου και να μην μπαίνεις σε τυποποιημένα καλουπάκια;

Όταν είσαι αυτοδίδακτος και αγαπάς αληθινά αυτό που κάνεις, πάντα μιλάει η καρδιά και όχι τα τυποποιημένα καλουπάκια… έτσι γεννιούνται τα όμορφα και διαχρονικά τραγουδάκια!!!

Ποιες ήταν οι αρχικές σου μουσικές επιρροές και τι μουσική βάζεις να ακούσεις τώρα;

J. J Cale και Direstraits ήταν οι αρχικές μουσικές επιρροές μου… τώρα ακούω τα πάντα, γιατί η Αγάπη είναι εκεί, που όλα είναι Μουσική!!!

«Ο Τάσος και οι Μασέλες του» ένα συγκρότημα με τη δική του δυναμική και ιστορία. Εκτός από το περίεργο όνομα που θα ήθελα να μάθω πως βγήκε, ήθελα να σε ρωτήσω, όταν ξεκινούσατε ποιους στόχους οριοθετήσατε κι αν τελικά τους πετύχατε;

Ο Ντίνος Καρύδης μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη

Έχει χαράξει μισό αιώνα επιτυχημένης πορείας στο θέατρο. Υπηρέτησε όλα τα είδη με αξιοσημείωτη συνέπεια. Έχει σημαντική παρουσία τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση. Σε κάθε δημόσια εμφάνισή του δεν ξεχνά ποτέ να μνημονεύει, με ευγνωμοσύνη, τους ανθρώπους που τον έχουν βοηθήσει, ειδικά στην αρχή της καριέρας του. Και αυτό από μόνο του δείχνει το μεγαλείο του ανθρώπου. Είναι μια ευγενική φυσιογνωμία, πάντα αειθαλής και όπως λέει και ο ίδιος, ποτέ δεν κάνει σχέδια για το μέλλον. Διακατέχεται από κοινωνικές ανησυχίες και η καλλιτεχνική του ευαισθησία εκφράζεται προς την ανακούφιση των αδυνάτων.Ο Ντίνος Καρύδης, άνθρωπος δοσμένος στην τέχνη του, δηλώνει δυναμικά το παρών του, πάντα με την ίδια διάθεση και ορμή. Τον ευχαριστώ πολύ που ανταποκρίθηκε άμεσα στην πρότασή μου για συνέντευξη και περισσότερο γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσω έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο.

"έχουμε πολλούς αξιόλογους νέους που αγαπάνε με πάθος το θέατρο"

Από το θεατρικό έργο «Το σαλιγκάρι», που ήταν η αφετηρία σας μέχρι το πρόσφατο «Πηνελόπη Δέλτα». Μια γεμάτη καλλιτεχνική πορεία. Ποια συναισθήματα σας γεννιούνται αν κάνετε μια μικρή αναδρομή στα χρόνια που πέρασαν και τι σχέδια έχετε για τη συνέχεια;

N'αρχίσω από το τέλος της ερώτησής σας... Δεν έκανα ποτέ σχέδια στην μακρόχρονη πορεία μου. Ειρήσθω εν παρωδώ, φέτος τον Ιούνιο κλείνω 50 χρόνια από τότε που άνοιξε επαγγελματικά πια, η αυλαία για μένα, στο θέατρο Μετροπόλιταν με την επιθεώρηση των Ανδρεόπουλου-Γκούφα "ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ ΤΗ ΧΛΟΗ" σε μουσική του Ξαρχάκου και σκηνοθεσία-χορογραφία Καστρινού. Ο Βαγγέλης ο Γκούφας και ο Βασίλης Ανδρεόπουλος, υπήρξαν εκ των ιδρυτών του σχηματισμού της ΔΩΔΕΚΑΤΗΣ ΑΥΛΑΙΑΣ μια κίνηση που ανέδειξε νέους ηθοποιούς, νέους σκηνοθέτες, νέους συγγραφείς μα πάνω απ'όλα νέους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς... κάτι που δεν γίνεται στις μέρες μας. Μια υποχρέωση που θα έπρεπε να αναλάβει το ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ! Όσο για τα συναισθήματα που με διακατέχουν αναλογιζόμενος την μακριά αυτή πορεία είναι κάτι περισσότερο από θετικά...Ήρθα σε επικοινωνία με σημαντικούς καλλιτέχνες που με διαμόρφωσαν καλύτερο σαν άνθρωπο. Είμαι ευγνώμων!!!

Αναντίρρητα το μεγαλύτερο προσωπικό καλλιτεχνικό επίτευγμά σας είναι η δημιουργία της «Ελεύθερης Αυλαίας». Πείτε μας για εκείνο το εγχείρημά σας κι αν πιστεύετε πως το έδαφος είναι πρόσφορο να δημιουργηθεί κάτι ανάλογο;

Συνέντευξη του Σίγκμουντ Φρόιντ

Στα 1930, στο εξοχικό του Φρόιντ στις αυστριακές Άλπεις, παραχώρησε συνέντευξη στον Τζορτζ Σιλβέστερ Βίερεκ. Δημοσιεύτηκε την ίδια χρονιά στο περιοδικό «Glimpses of the Great»:

 Όταν συνάντησα τον Φρόνιτ, έδειχνε πολύ γερασμένος και ωχρός. Το πρόσωπό του είχε μια μόνιμη σύσπαση, λες και κάποιος αφόρητος πόνος τον βασάνιζε. Μιλούσε με δυσκολία. Για να αντιμετωπίσουν τον κακοήθη όγκο που είχε, του αντικατέστησαν την άνω γνάθο με μια μηχανική.

«Απεχθάνομαι αυτή τη μηχανική γνάθο. Η πάλη με αυτό το μηχανισμό με κάνει να σπαταλώ πολύτιμη ενέργεια. Ίσως, κάνοντάς μας τη ζωή αφόρητη καθώς γερνάμε, οι θεοί να δείχνονται ευσπλαχνικοί με μας. Εν τέλει, ο θάνατος μάς φαίνεται έτσι πιο ανεκτός από τα δυσβάσταχτα φορτία που κουβαλάμε.

Συνέντευξη του συγγραφέα Άκη Παρισιάδη στη Δίον TV στις 10/2/15

O Άκης Παρισιάδης στη Δίον TV

Την Πέμπτη 2 Απριλιού και ώρα 15:00, ο Άκης Παρισιάδης θα παραχωρήσει συνέντευξη στη Δίον TV, στην εκπομπή του Ευγενίου Παπαδόπουλου, "ΕΥ ΖΗΝ". Θα μιλήσει για την παρουσίαση του βιβλίου του "Μόνο τα θηλυκά κουνούπια εκδικούνται" την προσεχή Κυριακή στο θεατρικό εργαστήρι "ΑΥΛΑΙΑ" στην Κατερίνη. 

Συνέντευξη του Άκη Παρισιάδη στη Δίον TV

Ο ΑΚΗΣ ΠΑΡΙΣΙΑΔΗ ΣΤΗ ΔΙΟΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Την Τρίτη στις 10 Φεβρουαρίου και ώρα 15:00, ο Άκης Παρισιάδης θα παραχωρήσει συνέντευξη στη Δίον Τηλεόραση, στην εκπομπή του Ευγένιου Παπαδόπουλου, "Ευ Ζην", όπου θα μιλήσει για το πρώτο του μυθιστόρημα
"Μόνο τα θηλυκά κουνούπια εκδικούνται".
Live Streaming: http://www.diontv.gr/